Gewoon even genieten
Dutch Road Runners | 21 juli 2014 | Nederland, Rotterdam
Zondag 20 juli 2014. Het is bijna 10 voor 1 in de middag. 30 graden. Lopen. Nu, ver, lang, heet. Zin! Maar ik ben niet alleen. Vrouwlief en mini meisje van bijna 3 gaan mee op de fiets. Een fles sportdrank giet ik naar binnen. Twee bidons ijswater uit de vriezer pakken we in. HRM om, geen shirt. F%$k it.
Papa loopt voorop en mijn meiden kletsen vrolijk erop los. Ik loop iets te hard, maar het gaat lekker. 10 km na 43'30" en we stoppen bij een nabijgelegen vakantiepark. Muisje meisje wil spelen in de speeltuin. Natuurlijk. En ze wil een ijsje. Natuurlijk! We eten broodjes en ijs op het terras, maar de lucht trekt dicht. Buienalarm zegt regen over een half uur. Veel regen! Korte route naar huis is 6 km. Opstaan en weer op pad, ha...
Mud Sweat Trails | 17 juli 2014
Meer dan honderd paar oogjes staren me aan in het donker. Het regent. De oogjes reflecteren in mijn hoofdlamp. Het zijn de kijkers van een flinke kudde schapen. Zacht blaat er eentje, midden in de kudde. Ik word er helemaal blij van.
Dit is een kort relaas van de Ehunmilak, een ruige trail die start en finisht in Beasain, Spaans Baskenland (Euskadi), niet ver van het in de trailwereld wat bekendere Zegama. De Ehunmilak voert 168 km (+11.000 hm) over bergtopjes tussen de 1000 en 1500 meter hoogte. De track is extreem ruig, alles in Baskenland is ruig. In deze contreien worden ruzies met explosieven beslecht.
Slagregens. Ik hoor al zeker een uur geen 'aupa, aupa!' (klinkt eerder als 'hoppa hoppa') meer, een Baskische aanmoediging. De Basken w...
Binnenstebuiten [Jacolien1965] | 16 juli 2014 | bergen, hardlopen
“Ich nehme meine Arbeit ernst, aber nicht wichtig.” Dit zijn woorden van Alfred Polgar, en worden door Han Voskuil geciteerd in een van de recensies van zijn hand, die nu opnieuw zijn verschenen in het boek Ik ben ik niet. Ik lees … Lees verder →
given to fly [Leonie van de Haak] | 16 juli 2014
Voordat je gaat lezen, pak even een stoel en een glas water. Ga rustig zitten met 2 voetjes aan de grond en hou met 1 hand de tafelrand of het bureaublad stevig vast. Ik heb wereldschokkend nieuws te melden.
Voor de afgelopen 24 uurs wedstrijd in Berlijn liet ik al doorschemeren dat ik een aangepaste vorm van m’n hobby zou gaan uitoefenen de tweede helft van dit jaar. Nu weet iedereen wel dat ik de wereld het liefst helemaal laat asfalteren om er oneindig lang over te kunnen lopen. Geen rare bergen, geen prikkelplanten, geen overstekende bosbeesten. Bovendien is het probleem van de eindeloze bochten naar 1 kant op een te klein parcours dan ook opgelost. Welke kant je ook op loopt, asfalt everywhere. Ik krijg helemaal kriebels in mR...
SpartArie | 15 juli 2014
Ik zwem, ik fiets, ik loop.En natuurlijk doe ik dat fanatiek. Het zit in me, ik kan het blijkbaar alleen maar op deze manier.Zwemmen in open water. Zwembroekje, de badmuts krijg ik van John en gaan.Het is toch kouder dan ik gedacht had. De regen en hagelbui hebben het water fors afgekoeld. Na ruim een kilometer zwemmen ben ik koud en dat is een uur later pas weer over. Vanavond wil ik de dubbele afstand zwemmen. In open water. Maar nu in een wetsuit, geleend van Freddy. Fietsen, ik doe het naar mijn werk. Echt serieus heb ik er al jaren niet meer op getraind. De eerste keer met de mannen en de dame ging het meteen hard. Hoewel we slechts drie tempo rondjes deden (met maximaal 49 kmh) lag ik na thuiskomst even gesterkt op de bank. Blijkbaar...
Oerloper George en het zwerfafval
Anne loopt langzaam hard | 14 juli 2014 | blog
Ook nog vertellen over de waterzuivering in Tiel en gedragsverandering talentontwikkeling binnen het bedrijf en dat daar vertrouwen en lef uit spreekt van de directeur. Vertellen over Ad Lansink. Hoe zit het met de bovenste sport van de ladder. Hij steekt in op gedrag van de consument. Ik ben van mening dat het meer zoden […]
The post Oerloper George en het zwerfafval appeared first on .
given to fly [Leonie van de Haak] | 14 juli 2014
Zeiknat van het zweet schrik ik wakker, ik wil me bewegen maar al snel realiseer ik me dat dat niet lukt zonder dat alles pijn doet. Ik kijk op de klok en zie dat ik dat welgeteld 18 minuten geleden ook nog deed. Dit ritueel herhaalt zich de hele nacht. Buiten vliegt het vuurwerk door de lucht en toeteren de auto’s erop los. Deutschland, Deutschland, wir sind das großte Fussballand der Welt! Links van me ligt Koen lekker te slapen en ik probeer het ook nog maar eens. Ik heb nog nooit zo lekker wakker gelegen. De reden voor m’n insomnia: een PR van 221.446km bij de 24 uur van Berlijn.
Een jaar lang heb ik getraind om in april van dit jaar 250km van Nagoya naar Kanazawa te lopen. Op de helft strandde ik uitgewoond in de donk...
Pinguin
Dutch Road Runners | 14 juli 2014 | Nederland, Rotterdam
Zeiknat van het zweet schrik ik wakker, ik wil me bewegen maar al snel realiseer ik me dat dat niet lukt zonder dat alles pijn doet. Ik kijk op de klok en zie dat ik dat welgeteld 18 minuten geleden ook nog deed. Dit ritueel herhaalt zich de hele nacht. Buiten vliegt het vuurwerk door de lucht en toeteren de auto's erop los. Deutschland, Deutschland, wir sind das großte Fussballand der Welt! Links van me ligt Koen lekker te slapen en ik probeer het ook nog maar eens. Ik heb nog nooit zo lekker wakker gelegen. De reden voor m'n insomnia: een PR van 221.446km bij de 24 uur van Berlijn.
Een jaar lang heb ik getraind om in april van dit jaar 250km van Nagoya naar Kanazawa te lopen. Op de helft strandde ik uitgewoond in de donkere nacht, e...
Dolomieten Marathon
Ilonka van den Hengel | 11 juli 2014 | Nieuws
‘Of ik zin heb om mee te gaan naar de Dolomieten Marathon?!’
‘Wat houdt dat precies in?’
’138 kilometer is best een stukkie!’
‘Ohw… ‘t Is op de fiets…?!’
‘Lijkt me leuk!’
Zo ongeveer ging het medio november vorig jaar. ‘k Had er nog nooit van gehoord, de Dolomieten Marathon. Marathons deed je mijnsinziens op hardloopschoenen en dan over een goeie 42 kilometer. Op de fiets bleek het dus ook te kunnen, al dan niet over een ietwat andere afstand…
Enfin, ik had toegezegd mee te gaan, maar er moest nog wel één en ander gebeuren alvorens ik er klaar voor was. Om te beginnen een fiets kopen…
Na eenmaal een fiets gekocht te hebben kon het tr...
given to fly [Leonie van de Haak] | 10 juli 2014
Het is the day after. Op m’n werk waar al weken, nee maanden keihard gewerkt is aan alle Nederlands Elftal activaties heerst een oorverdovende stilte. Mensen druppelen zo rond 10 uur binnen en proberen er nog een sophisticated grapje uit te persen. We lachen uit beleefdheid terug. Het is prachtig om bij een sportbedrijf te werken op dagen dat er iets te vieren valt maar ook op days like this. Dagen van totale desillusie. Ook op de dagen nadat we, ja ik zeg we, wel gewonnen hadden kwamen mensen pas laat binnen maar waren de grijns op hun gezicht en de wallen onder hun ogen een plezieriger aanblik dan het ongeloof in hun ogen vandaag. Bij de in-house Starbucks geldt nog wel: trek een matchday jersey aan op de dag van de wedstrijd en ont...
