Running Cremke | 22 december 2015
Een loopjaar om niet te vergeten. Begonnen met een zeer geslaagde organisatie. De eerste eigen bosmarathon leverde meer dan 400 deelnemers op. Inschrijven voor de Spartathlon. Bij een diëtiste langs geweest om op gewicht te komen tegen september. Dat leverde meteen resultaat op. Maar als ik niet ingeloot was voor Sparta liet ik de boog wat minder gespannen. Gewicht laag gehouden, maar niet verder naar streefdoel. Het duurde een tijdje om terug gemotiveerd te raken. Maar een nieuw PR op de 100km was nodig voor de inschrijving Spartathlon 2016. Ik liep eerst als training Limburgs Zwaarste 100km. Dit was genieten. Conditie was super, en verbeterde mijn tijd daar zeer veel. Wel moeten afremmen omwille van zeer gevoellige kuiten. En met de ...
given to fly [Leonie van de Haak] | 14 december 2015
Als ik naar buiten kijk denk ik gelijk aan hardlopen. Het lijkt me heerlijk om een paar uurtjes met m'n rugzak op pad te gaan. Daadwerkelijk de stap maken om het te doen lukt alleen niet. Ik ben simpelweg te moe. Niet vanwege slaapgebrek, maar helemaal uitgewoond door het afgelopen jaar. Of jaren. Door te proberen een full-time medewerker + sporthobbyist + wereldreiziger + atleet + leuk vriendinnetje te zijn. Dat lukt allemaal vrij aardig zolang je op de highs van mooie prestaties kunt blijven varen, maar als die even uitblijven is het lastig om toch de motivatie op te brengen om voor 7 uur al 30km gelopen te hebben in het donker en in de kou. Of je te realiseren dat je nog steeds in Amsterdam zit en niet in Tokyo. Het is gewoon even op. Ik...
given to fly [Leonie van de Haak] | 6 december 2015
Soms moet ik gewoon even weg. Van alles en van iedereen. Niet vanwege die alles en iedereen, maar vanwege mezelf. Als de social-o-meter tot het kookpunt is gestegen en als ik dingen heb uit te zoeken met mezelf. En daarom stapte ik vrijdag voor zonsopkomst in de auto met bestemming Ploeren. Als je me had gevraagd waar dat lag zonder op Google Maps te kijken had ik het je niet kunnen vertellen, maar ik wist wel dat er op 5 december een 24 uursloop zou zijn. Op een rondje van 1 kilometer. Klonk als de perfecte rehab op het moment van inschrijven. Lekker rondjes lopen zonder doel, zonder verwachtingen, zonder mensen die ik er ken. Gewoon even ongegeneerd terug naar de basis, ik loop want ik ben.Wat ik niet wist toen ik me inschreef was dat ik ...
given to fly [Leonie van de Haak] | 1 december 2015
Op 1 loting die ik nog even moet afwachten na is m'n jaar zo goed als gepland. Een boel kilometers, but that's the way I like it. Een sterretje (*) betekent ingeschreven en betaald, no way back. En als ik nog zin heb en ik niet opgegeten ben door een wilde hond kan er aan het eind van het jaar vast nog wel een loopje af. Note to self: m'n trailschoenen onder het stof vandaan halen. Wie had dat gedacht?! =D22 januari: 161km DCURN strandloop*12 maart: 75km Sallandtrail*25 maart: 125km Jan Knippenberg Memorial*8 april: 280km UltraMilano Sanremo (Italie)*18 juni: 153km West Highland Way Race (loting afwachten, Schotland)6 augustus: 161km North Downs Way (UK)*10-11 september: 235km Elfstedentocht 2-daagse training30 september: 246km Spartathlon ...
given to fly [Leonie van de Haak] | 10 november 2015 | spartathlon
It still feels a bit unreal, but it's a true story // If you crave some Greek tragedy and other inspirational reading get your @losseveter magazine while it lasts // Including the most dreaded 'I quit' photo #spartathlon
given to fly [Leonie van de Haak] | 10 oktober 2015
Holy shit. Soms heb je van die dagen dat het gewoon even helemaal niet loopt. Vandaag was er zo een. Toen ik opstond voelde het alsof er een bus over me heen was gereden, maar ik had bedacht dat ik 80km wilde lopen. En als er iets in m'n hoofd zit gebeurt dat meestal ook. Bovendien zou de zon uitbundig gaan schijnen dus had ik al helemaal geen excuus meer om niet om 9 uur gewapend met m'n rugzak naar buiten te hollen.Het voelde al snel zoals ik verwachtte: belabberd. Alsof er lood in m'n schoenen zat. M'n rug leek wel een houten plank, m'n rechterenkel deed vervelend en m'n linkerarm wilde niet meebewegen. Allemaal fysieke hintjes dat ik vorige week misschien toch best wel hard gelopen heb, of dat zo'n Spartaanse voorbereiding je niet in de...
given to fly [Leonie van de Haak] | 3 oktober 2015
Neem een klein portie frustratie, een boel zon, en nog meer zin om lekker te lopen en dan krijg je een Nederlands Record. Zo simpel kan het zijn. Maar als je weet dat ik vorige week nog met tranen in m'n ogen in Griekenland liep is het toch allemaal niet zo simpel. Maar wel leuk. Ha!Als schemaloze loopster is het nu de tijd om domme dingen te doen. Om veel te veel te lopen, of om ordinair niet te lopen en bitterballen te eten alsof je leven ervan af hangt. Of om dus een week na de halve Spartathlon weer een startnummer op te spelden. Bij de 6-uursloop in het Amsterdamse Bos. Omdat ik bij de organisatie hiervan altijd lekker en toevallig ook best hard loop. De doelen van vandaag: m'n maaginhoud binnenhouden en ruzie met boze honden vermijden...
given to fly [Leonie van de Haak] | 30 september 2015
Het is nog veel te vroeg om conclusies te trekken, om over de kater heen te zijn, om nieuwe plannen te maken. Maar het onvoltooide avontuur in Griekenland heeft alles behalve m'n liefde voor het lopen kapot gemaakt. Sterker nog, het heeft het alleen maar aangewakkerd. Niet dat daarmee nu alles klaar en vergeten is want er gaan vast nog dagen komen waarop ik simpelweg boos, verdrietig en teleurgesteld ben over hoe het (niet) gelopen is en de mensen in m'n omgeving (maar vooral ikzelf) het moeten ontgelden. Meestal trek ik op zo'n moment ofwel m'n hardloopschoenen aan, ofwel een dekbed over m'n hoofd. Die situaties neem ik dan maar zoals ze komen. Wel zijn er een paar dingen die deze Spelende Mevrouw van dit uitje heeft geleerd.NEEM HET VOORA...
given to fly [Leonie van de Haak] | 26 september 2015
Nou, ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen. Dit wordt echt een slecht verhaal. Een echte Griekse tragedie. Did not finish. Fast forward naar vrijdagochtend.Aangezien we om de hoek van de Acropolis verbleven konden we lopend naar de start die om 6:15 nog heerlijk rustig was. Niet veel later, toen de bus met lopers uit het organisatie-hotel arriveerde was het met die rust gauw gedaan en dat was maar goed ook. Ik was er zo ontzettend klaar voor. Ik had zoveel zin om deze 246km nog een keer te lopen, om nog een keer dat mooie gevoel mee te maken. Ik had 3 scenario's bedacht: plan A was simpelweg finishen. Omdat ik weet hoe ver 246km is, omdat ik weet hoe zwaar het kan zijn onderweg. Plan B was een absoluut haalbaar plan op basis van m'n...
De Spartathlon – geen zak aan maar toch volgen
Run to Dream [Martine] | 25 september 2015 | Voorbeschouwingen Wedstrijden
Vandaag om 7 uur is de wedstrijd begonnen waar veel ultralopers een natte droom over hebben. De Spartathlon. 246 km van Athene naar Sparta lopen binnen 36 uur met onderweg een klim van 1000 meter, de Sangaspas. Persoonlijk heb ik … Continue reading →
