given to fly [Leonie van de Haak] | 7 maart 2016
Soms moet je dingen gewoon maar nemen zoals ze komen. Ze niet teveel proberen te beinvloeden of sturen. Zo was ik afgelopen week in Berlijn voor m'n werk en had ik toevalligerwijs al een tijd geleden een rustweek voorgeschreven gekregen door de trainer. Dat betekende dat ik 'slechts' 101km hoefde te hobbelen tussen de bedrijven door en dat kwam eigenlijk best wel goed uit met een heel druk werkschema en lange dagen. De komende weken gaan er echter iets anders uitzien, want met zo'n 750km die ik in 3 weken mag afraffelen heb ik heel veel early wake-up calls in het verschiet en moet ik alles iets beter plannen. Want 1 keer om 23.30 naar bed gaan is tot daar aan toe, een tweede keer wordt direct afgestraft door de wekker om 4.30. Maakt ni...
given to fly [Leonie van de Haak] | 23 februari 2016
Niet dat ik verwacht had dat ik helemaal niks zou voelen van opeenvolgende weken van 221, 236 en 246km, maar toen ik vorige week woensdag voor het eerst van m'n leven kramp voelde in m'n rechterkuit had ik het al kunnen weten: je kan niet alleen maar trainen en nooit lief doen voor je lichaam. Maar aangezien ik heel goed dingen kan negeren liep ik gewoon m'n resterende 160km in de dagen erna en stond ik gisteren alsnog geparkeerd in het Vondelpark tijdens een tempoloopje (altijd al gezegd dat HARD lopen niet goed voor je is, maar dat terzijde). Met een beetje professorisch stretchen tussendoor lukte het wel om de 30km af te raffelen in het voorgeschreven tempo maar ik wist 1 ding heel zeker: sportmassage to the rescue! Normaal ga ik braaf e...
given to fly [Leonie van de Haak] | 28 januari 2016
Ik moet nog goed en wel beginnen aan de 2 langste loopavonturen van m'n nog relatief jonge leven, maar ik droom alweer over wat er aan de horizon gloort. Voorpret genereren en nieuwe dingen ontdekken. Zo plaatste iemand laatst een lijstje op Facebook met de zogenaamde zwaarste loopjes ter wereld. Gebaseerd op de afstand, de hoogtemeters, de gemiddelde tijd die finishers nodig hebben en nog wat variabelen die je in een formule kiepert waar dan een percentage uitkomt. De nullijn (100%) is de 100 mijl lange Western States, Spartathlon is goed voor 142% en de aanvoerder van dit masochistische lijstje (527%) bleek naar mijn grote verbazing geen klimgeiten-aangelegenheid maar een heus asfaltfestijn. De 500 kilometer lange Last Annual Vol State Ra...
given to fly [Leonie van de Haak] | 5 januari 2016
Het derde en laatste deel van deze ultra-geschiedenisles gaat over een wedstrijd die plaatsvindt op 18 augustus 2016 en eigenlijk nog geen echte geschiedenis heeft: PT281+. Vorig jaar was de eerste editie van deze 281 kilometer lange tocht door het binnenland van Portugal. Om vast in de stemming te komen is hier een kort filmpje:INSPIRATIE? TRANSPIRATIE!De organisatoren van PT281+ hebben hun inspiratie gehaald uit 2 andere iconische wedstrijden: Badwater en BR135. Beiden vrij lange loopjes in een vrij warme omgeving. Het zijn ook beiden wedstrijden waar het eigenlijk niet zozeer gaat over het epische verhaal achter de wedstrijd (zelfs Pheidippides zou z'n sandaaltjes verbranden op het gloeiende asfalt in Death Valley en liet het volledig be...
given to fly [Leonie van de Haak] | 3 januari 2016
Een van de dingen die ik mooi vind aan lopen is de geschiedenis achter de wedstrijden die ik loop. Het zijn soms wat dubieuze verhalen zoals bij Spartathlon maar vaak maak je ook zelf je eigen verhaal onderweg. Met een paar wedstrijden van formaat op de agenda komend jaar leek het me leuk om eens uit te zoeken welke geschiedenis er achter schuil gaan. Aan mij om aan al deze verhalen ook een happy end te breien. Als eerste op de agenda: UltraMilano Sanremo.LA CLASSICISSIMAOftewel de klassieker die het wielerseizoen traditioneel opent. De langste 1-daagse tocht in het moderne wielrennen met zo'n 298km plezier in Italie. Op 14 april 1907 werd de eerste editie van deze klassieker gereden en tot op de dag van vandaag staat er elk jaar weer een p...
SpartArie | 1 januari 2016
Een tientje, slechts een tientje. Geen dertig miljoen. Toch beter dan helemaal niks. Blijkbaar heb ik veel geluk in de liefde en weinig geluk in loterijen. Dé loterij van 2015 leverde ook niks op. Geen startbewijs om mee te mogen rennen van Athene naar Sparta. Ondanks de 8.14 gelopen in Deventer. Geen herkansing, geen Leonidas, geen Spartathlon. Het hoogtepunt van 2015 werd de BATA solo race van Nijmegen naar Enschede. Uitgezwaaid door twee lieve dochters, bijgestaan door geweldige mensen die urenlang door een miezerregentje meefietsten, me weer op weg hielpen na een zware dip, navigeerden door de nacht en ondanks eigen vermoeidheid me hielpen de finish na een avontuur van 20 uur en 20 minuten te halen. Het tweede hoogtepunt was de M...
SpartArie | 1 januari 2016
Een tientje,
slechts een tientje. Geen dertig miljoen. Toch beter dan helemaal niks. Blijkbaar heb ik
veel geluk in de liefde en weinig geluk in loterijen.
D loterij
van 2015 leverde ook niks op.
Geen
startbewijs om mee te mogen rennen van Athene naar Sparta. Ondanks de 8.14
gelopen in Deventer. Geen herkansing, geen Leonidas, geen Spartathlon.
Het
hoogtepunt van 2015 werd de BATA solo race van Nijmegen naar Enschede.
Uitgezwaaid
door twee lieve dochters, bijgestaan door geweldige mensen die urenlang door
een miezerregentje meefietsten, me weer op weg hielpen na een zware dip, navigeerden
door de nacht en ondanks eigen vermoeidheid me hielpen de finish na een avontuur
van 20 uur en 20 minuten te halen.
Het tweede
hoogtepunt w...
given to fly [Leonie van de Haak] | 29 december 2015
Op de valreep van het oude jaar is het natuurlijk tijd om terug te kijken op wat geweest is. Om de cijfer-fetishisten gerust te stellen hier de feiten:In 2015 heb ik totaal 7344.6 kilometer gelopen met een gemiddeld tempo van 5:20 min/km. Ik deed dit verdeeld over 271 loopjes en dat maakt een gemiddelde afstand van 27km per loopje met een gemiddelde hartslag van 136. Ik liep 1 parcoursrecord (10 uur 47 minuten) tijdens de 120km van Texel, werd 3e tijdens de 221km lange Ultrabalaton op een tempo dat ik toen nog niet voor mogelijk hield (22 uur 34 minuten) en liep m'n frustratie over de halve Spartathlon eruit met een Nederlands record (74.548km) op de 6 uur. Maar als je me nou vraagt wat voor mij nou het belangrijkste is dat ik heb gedaan in...
SpartArie | 24 december 2015
Tijdens vakanties wil Jannet altijd een kerk bezoeken en, laat ik het netjes zeggen, dat is niet mijn favoriete uitstapje. Meestal gaat het de dag erna dan ook regenen. En hier sta ik nu voor een toespraak in een kerk. Ik vermoed dat Nina daar nog wel om zou kunnen grijnzen. Het is gelukkig wel een erg mooie kerk.De afgelopen dagen vroeg iemand of Nina gelovig was. Mmm, nee, niet echt antwoorden we en toen zei Jesse heel luid en duidelijk: Nina geloofde in zichzelf. Myla en Jesse hebben me verbaasd de afgelopen weken. Wat een krachtpatsers.Lieve Anky, Annet, Marjorie en Jannet. Nina had heel veel vriendinnen. De afgelopen week hadden we het in het ziekenhuis nog over de 'mannetjes' van oude oma Fröberg. Een mannetje voor ieder klusj...
SpartArie | 24 december 2015
Tijdens vakanties
wil Jannet altijd een kerk bezoeken en, laat ik het netjes zeggen, dat is niet
mijn favoriete uitstapje. Meestal gaat het de dag erna dan ook regenen.
En hier sta
ik nu voor een toespraak in een kerk. Ik vermoed dat Nina daar nog wel om zou
kunnen grijnzen. Het is gelukkig wel een erg mooie kerk.
De afgelopen
dagen vroeg iemand of Nina gelovig was. Mmm, nee, niet echt antwoorden we en
toen zei Jesse heel luid en duidelijk: Nina geloofde in zichzelf.
Myla en
Jesse hebben me verbaasd de afgelopen weken. Wat een krachtpatsers.
Lieve Anky, Annet, Marjorie en Jannet.
Nina had heel veel vriendinnen.
De afgelopen week hadden we het in het ziekenhuis nog over de
mannetjes van oude oma Frberg. Een mannetje voor ieder ...
