Loop(b)log aggregator - de nieuwste en beste loopberichten.
given to fly [Leonie van de Haak] | 28 april 2017 | itsonly281km
A year ago I ran from Milan to Sanremo. Looking back it might have been one of my best races. Definitely up there with Spartathlon and Ultrabalaton. Not only because of the result, but even more so because of the amazing experience, the course, the organizers and the delightful long stretches of asphalt �. I wish all UMS runners lots of fun, forza! #itsonly281kmRunning Cremke | 22 februari 2017
De opwouw zit goed. Jaar begonnen met een rustige vlakke marathon in Duitsland. 2 weken later een marathon met heel wat hoogtemeters. Ook de sneeuw en vooral het ijs maakten het moeilijker en lastig. Nog eens 2 weken later stond er geen wedstrijd maar toch 70km vriendschapsloop op het programma.Met een mooie groep verzameld in De Panne. Zoals de traditie het wil een groepsfoto en het strand op. Heel rustig en vrij achteraan gelopen. Daardoor ook constant in gezelschap gelopen. In Oostende begon ik de kilometers te voelen, maar bleef rustig en met reserve lopen. Met een vrij grote groep door het station en door de vissershaven achter fort Napoleon door. Bij de bevoorrading aan "Vossenslag" bleef ik bewust niet te lang staan. Voldoende eten e...Run Andrea Run | 1 november 2016 | Gear | gadgets en lifestyle | runnin'tattoo
De ultrarun aller ultraruns. Spartathlon is voor veel ultralopers een ultiem doel. In de voetsporen van Phidippides (490 voor Christus) de 246 kilometer lange weg afleggen van Athene naar Sparta om aan de voeten van Phidippides na een slopende race in tranen of gelach neer te storten. En dat binnen een tijdslimiet van 36 uur Het bericht Runnin’ tattoo #Steven verscheen eerst op Run Andrea Run.SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht. Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes, collega's, vrienden, bekenden, ...SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht. Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes, collegas, vrienden, bekenden,&nbs...SpartArie | 17 september 2016
Vanmiddag ga ik op pad voor mijn laatste langere training ter voorbereiding op de Spartathlon 2016. Een reis die begin januari startte en nu, negen maanden later, zijn eindbestemming bijna bereikt heeft. Een bijzondere reis met een mengelmoes van kortere, wat langere en soms heel lange trainingen. Slechts een enkel wedstrijdje. De Enschede Marathon met een verassende 2.54 als eindtijd. Zo nu en dan een testloop. De Hermansweg solo met een voortijdig einde (115 km) maar met een puzzelstukje wat op de juiste plek viel. De Sallandtrail (100 km) waaruit bleek dat de puzzel af lijkt te zijn en waar een eerste plek bij de heren een leuke bijkomstigheid was (jaja, ruim achter Kim).Een net iets andere opbouw van alle trainingen waarbij het accent v...SpartArie | 17 september 2016
Vanmiddag ga ik op pad voor mijn laatste langere training ter voorbereiding op de Spartathlon 2016. Een reis die begin januari startte en nu, negen maanden later, zijn eindbestemming bijna bereikt heeft. Een bijzondere reis met een mengelmoes van kortere, wat langere en soms heel lange trainingen. Slechts een enkel wedstrijdje. De Enschede Marathon met een verassende 2.54 als eindtijd. Zo nu en dan een testloop. De Hermansweg solo met een voortijdig einde (115 km) maar met een puzzelstukje wat op de juiste plek viel. De Sallandtrail (100 km) waaruit bleek dat de puzzel af lijkt te zijn en waar een eerste plek bij de heren een leuke bijkomstigheid was (jaja, ruim achter Kim). Een net iets andere opbouw van alle trainingen waarbij h...given to fly [Leonie van de Haak] | 2 september 2016
Met de stukjes knakworst nog tussen m'n tanden sta ik op uit de plastic tuinstoel waar ik net dit koningsmaal op zat te eten. Hoewel deze post voelt als een warm bad waar ik het makkelijk nog een paar uur uit kan houden wil ik maar 1 ding, een einde maken aan dit hele, hele lange avontuur. En misschien iets langer slapen dan anderhalf uur, dat klinkt ook best aantrekkelijk. Ik bedank iedereen bij de post en ga al applaudiserend weer op pad, de laatste 22 kilometer tegemoet. Net als alle eerdere kilometers heb ik geen idee wat me te wachten staat, maar al snel blijkt dat het een soort ereronde zal worden langs alle dorpjes die tegen de berghellingen aangeplakt liggen. Het beste nieuws is nog wel dat zeker de helft van deze laatste etappe ove...given to fly [Leonie van de Haak] | 18 april 2016
Terwijl ik vanuit de auto op de terugweg naar de blauwe lucht staar verlang ik alweer naar m'n lange duurloopjes. Lekker met m'n rugzak op pad, gewoon een kant op lopen en kijken waar je uitkomt. Er gaat altijd wel een trein terug naar huis en zo niet, dan weet ik inmiddels dat ik de afstand van Amsterdam naar Keulen lopend kan afleggen. Gewoon zorgen dat ik niet verder loop dan de helft daarvan, dan kom ik altijd wel thuis. Met de Quarter Pounder die nog tegen m'n huig aan tikt en de milkshake-boertjes die me het hele McDonalds avontuur doen herbeleven droom ik van vers fruit en borden vol groente. De conclusie: zelfs 275km kan me niet genezen. Ik ben gewoon hopeloos verliefd op lopen. En naast een hamburger op z'n tijd stop ik er liever g...given to fly [Leonie van de Haak] | 10 april 2016
Tweehonderdvijfentachtig kilometer. Af en toe zei ik het even hardop tegen mezelf tijdens de voorbereiding maar het landde eigenlijk nooit echt. Het enige dat ik dacht was dat het best wel ver is. En dus trainde ik maar gestaag door totdat het eindelijk de week voor de start was en we met een auto volgeladen met eten, drinken en loopkleren richting Milaan reden.BEST WEL VERTijdens de briefing werd al snel duidelijk dat de beloofde 285km niet gehaald zou worden. Moeder natuur had op de route een aardverschuiving georganiseerd waardoor we ofwel een stuk zouden moeten gaan trailen (en daar had ik uiteraard bijzonder weinig zin in) ofwel zwemmen (daar ben ik bijzonder slecht in) ofwel vlak voor de crime scene in een auto springen en dan bij de ...