given to fly [Leonie van de Haak] | 28 augustus 2016
Hoewel m'n drop bags vol zaten met gelletjes in m'n favoriete smaken, Cliff Bars geïmporteerd uit Amerika en genoeg Snelle Jelles om een kleuterklas een hele dag zoet te houden tijdens hun schoolreisje had ik tijdens het lopen m'n strategie om elk uur iets hiervan te eten gewijzigd. Er was bij elke verzorgingspost een arsenaal aan eten te krijgen dat een stuk aantrekkelijker leek dan weer zo'n klef zakje vol suiker dat door de warmte ook nog eens smerig zacht geworden was. De stukjes chocola in m'n Chocolate Chip bars waren inmiddels zelfs vloeibaar. En dus nam ik geheel tegen m'n gewoonte in bij elke post steeds uitgebreid de tijd om een bord fatsoenlijk eten weg te werken, spoelde ik het weg met koude cola en at ik tussen 2 posten do...
given to fly [Leonie van de Haak] | 27 augustus 2016
Het was donker, heel donker. En stil. Je kunt stilte daadwerkelijk horen. Omdat je er niet aan gewend bent valt het juist heel erg op. Het geluid van m'n schoenen op de losse stenen verstoorden de serene rust, zo'n 180 keer per minuut. Het viel me een klein beetje tegen hoe lang ik over het stuk tot de eerste verzorgingspost had gedaan maar besloot dit gevoel zo snel mogelijk los te laten en liep langzaam richting een groot meer dat ik alleen kon zien door met m'n headlight op het wateroppervlak te schijnen. Verder was het een zwart vacuum waarin ik liep, met als enige referentiekader die lichtbundel voor m'n voeten die nu gelukkig uitbundig scheen. De paden rondom het meer waren zanderig. Tussen het losse zand lagen (uiteraard) losse stene...
given to fly [Leonie van de Haak] | 26 augustus 2016
Het is woensdag 17 augustus 2016 en ik vertrek samen met een paar andere lopers die geen woord Engels spreken vanuit Lissabon met een klein, rood busje naar de finishplaats van de wedstrijd: Proenca-a-Nova. Al m'n spullen heb ik in 2 koffers gepropt en nog puilen ze uit. Het zijn voornamelijk gelletjes, repen, kleren, schoenen en genoeg batterijen om een vuurtoren een jaar van licht te voorzien. Ik ga er vanuit dat ik het merendeel van bovengenoemde op ga eten of in m'n headlight ga stoppen onderweg en verkneukel me dat ik dan wat ruimte in m'n koffers overhou om ongegeneerd te gaan shoppen nadat dit tochtje erop zit. Maar eerst moet ik het nog maar wel even doen, tweehonderdéénentachtig kilometer lopen door de bloedhitte en over ...
Mud Sweat Trails | 23 augustus 2016
Ga mee met onze Trailtour: trainen en testen in het Duitse Siebengebirge! (1 dag)
Vind je het leuk om een buitenlandse trail ervaring op te doen? Of heb je zin in een stevige training in een prachtig gebied net over de grens? Ga dan met ons mee de paadjes op naar het Siebengebirge in de omgeving van het Duitse Köningswinter. Op de paadjes rond de 'Drachenfells' kun je kennis maken met langer en technisch klimmen en dalen. Een mooie gelegenheid om dit te ervaren en te leren, misschien wel als opmaat naar een buitenlandse race in 2017!
Voor het eerst bieden wij een dagtrip naar dit mooie heuvelachtige gebied aan. Samen met ons vertrek je vanaf een opstapplaats in Arnhem in de vroege ochtendvan 9 oktober in een comfortabel...
Run Andrea Run | 22 augustus 2016 | Persoonlijk | Olympische Spelen 2016 | samensterkzonderstigma.nl
Je kunt hem een sukkel vinden, een domme verslaafde, een egoïst, een loser, whatever. Zijn keuze om zijn finaleplek te vieren in de kroeg was verre van verstandig. Dat hoef je hem niet meer te vertellen. Daar heeft hij de wrange vruchten al van geplukt.
Het bericht Think about it… verscheen eerst op Run Andrea Run.
given to fly [Leonie van de Haak] | 17 augustus 2016
Als je aan het lopen bent vergeet je eigenlijk dat je niet alleen fysiek vooruit probeert te komen, maar dat je een verhaal aan het schrijven bent met je benen. Pas na afloop van het gelopen feit is er de noodzaak om alle losse stukjes ervaring die je onderweg hebt opgeduikeld op een logische manier aan elkaar te plakken. Soms chronologisch, soms thematisch. Al dan niet voor in de privécollectie in je hoofd, of juist om anderen mee te nemen op de reis die ze waarschijnlijk nooit zelf zullen maken. Want al zou je exact dezelfde route lopen, geen enkel lopend verhaal wordt op dezelfde manier ervaren. Waar de één de tocht als door wolken gedragen aflegt kan een ander wanhopig de handdoek in de ring gooien voordat de finish berei...
Toch maar eens een doel stellen
One Hayppy Jogger [Ruth] | 10 augustus 2016 | joggerke | training | Uncategorized
Toen ik weer thuis kwam na twee weken Frankrijk, kreeg ik een mailtje van Tiny. Hij vroeg me naar mijn planning voor de komende weken, zodat ie een volgend 6-weken-schema zou kunnen maken. Een blik op de gezinsagenda gaf al … Lees verder →
Mud Sweat Trails | 10 augustus 2016
Een nieuwe wedstrijd van organisator "Plan B" (o.a. TransAlpineRun, Zugspitze Ultratrail) werd oktober vorig jaar aangekondigd. De Salomon Alpen X, dwars voor de Alpen in een enkele etappe, 100 mijl (160km, 9200d+ 9800d-) de hoofdafstand met start in Seefeld, Oostenrijk en finish in Brixen, Italië. Daarbij nog twee mooie afstanden: 100 km (6100d+, 6700d- start Steinach) en 70km (4200d+, 4700d- start Gossensass) beiden ook met de finish in Brixen.
In 2015 liepen Michel Buijck en ik (Tim) samen de TransAlpineRun van dezelfde organisatie. Wat mij betreft een top ervaring. Bij het uitzoeken van wedstrijden voor het seizoen 2016 stond deze dus hoog op ons wensenlijstje. Concrete plannen gemaakt en besloten mee te doen aan de kortste af...
Run Andrea Run | 3 augustus 2016 | Wedstrijd | European Championships | MIT Tough Team
Zondagochtend gaat de wekker onwijs vroeg. Ik spring uit bed. Vandaag geen tegenzin, maar frisse moed! Kijk dat is al een betere mindset dan de afgelopen maanden! Vandaag sta ik aan de start van de Spartan Beast in Edinburgh, tevens EK!
Het bericht Als Spartan in Schotland #2 verscheen eerst op Run Andrea Run.
given to fly [Leonie van de Haak] | 3 augustus 2016
Hoe het ooit zo gekomen is weet ik niet, maar ik heb een bijzonder sterke voorkeur ontwikkeld om al m'n trainingen 's ochtends vroeg te doen. Straight outta bed, niks geen eten, lopen met je slaperige hoofd. Wat er de rest van de dag nog gebeurt zal dan allemaal wel, die kilometers zijn een feit en dat vind ik het belangrijkst. Als het dan al eens voorkomt dat ik door omstandigheden niet 's ochtends kan trainen en het 's middags of (wat een hel!) 's avonds moet doen zit ik de hele dag tegen die training aan te hikken, heb ik honger, dorst, geen zin en nog een hele emmer vol andere excuses om niet te hoeven gaan. M'n comfortzone is het dus allesbehalve, maar wat er nu toch is gebeurd……Met weken tussen de 250...
