Trainen in Afghanistan
Run to Dream [Martine] | 18 oktober 2016 | Afghanistan, Trainingen 2016
Ondertussen ben ik alweer twee weken in de Woestijn van Afghanistan in Mazar a shariff. Alhoewel, woestijn. Het duitse kamp is met Duitse precisie geasfalteerd. Km’ s lange stroken glad gestreken asfalt. En dat binnen het rondje van het kamp … Continue reading →
Mud Sweat Trails | 16 oktober 2016
Woensdag ochtend 12 oktober
Met het kleine sleuteltje draai ik de brievenbus open en pak de envelop met het logo van het ziekenhuis eruit. Al wist ik dat de brief zou komen, de inhoud is confronterend: donderdag 20 oktober, afdeling longziekten; longfunctieonderzoek.
Donderdag middag 6 oktober
Na een vlotte reis vliegend van Schiphol naar Barcelona en rijdend naar het Pyreneeën-staatje Andorra staan we in Canillo bij een steile wand in een beginnende donderbui. Het voelt heerlijk om weer in de bergen te zijn. De koffie in het café waar we tien minuten later gaan schuilen smaakt minstens zo goed. Na een heftige bui met veel en hard gerommel trekken we onze gordels toch nog aan en beklimmen met een grijns van oor tot oor de Via...
Mud Sweat Trails | 15 oktober 2016
Na een chaotische start, wel in de tent starten, nee toch niet in de tent starten, vertrokken om 18u30 de heren en dames voor een kletsnatte Vertical KM. Door de vele regen konden we helaas niet het orginele parkoers lopen en werd er voor het 2de jaar op rij gestart op het langere alternatieve parkoers van 6,5km en 1200mD+.
Onze Nederlandse topfavoriet Tim Pleijte maakte zijn status meer dan waar met een verdienstelijke 21ste plek overall in dit zeer sterk bezette veld met een tijd van 48m18. Op gepaste afstand gevolgd door Gerard Cornelissen die zich verrassend voor de gebroeders Geerdink als 2de wist te plaatsen met een tijd van 52m57. Op het laaste wat vlakkere stuk kon hij zich er voorbij wurmen en moesten de broers hem laten gaan. Uite...
Running Ronald | 13 oktober 2016 | Binnenlandse Marathons, Haaswerk, Marathon Eindhoven
Begin 2016 had ik twee van de drie marathons voor dit jaar al gepland. Leiden en de Landgoed Twente Marathon, totdat loopmaatje en goede vriendinLees meer »
Warm onthaald in Blaricum
Hardloper Hans | 9 oktober 2016
Op uitnodiging van Koen de Jong reis ik op dinsdagmorgen naar Blaricum. Hij wil mij laten kennismaken met het ijskoude water in de melkkoelingsinstallatie, van Henk v.d. Bergh.Met trein en bus is het ruim twee uur, maar ik heb de hele dag vrij en vermaak me prima met het boek van Jolanda Linschooten.Om 10 uur stap ik binnen in de smederij van Henk v.d. Bergh, precies op tijd voor de koffiepauze. "Koen, zal zo wel komen", zegt Henk. Hij is een verre neef van Koen en zijn gezondheid is stukken beter geworden sinds hij regelmatig in koud water gaat zitten en zwemmen.Twintig minuten later komt Koen de Jong samen met een andere Koen binnen. Het water in de tank is 11 graden volgens Henk. Op verzoek van Koen gaat de koeling aan: het moet kouder d...
Kit loopt ook [Kitty] | 9 oktober 2016
En daar zit ik dan...Het is inmiddels ruim een week later, ik zit met mijn voeten omhoog en mijn über-roze finisher-shirt op mijn bank en begin voor de zoveelste keer opnieuw aan deze blogpost. Ik krijg het speciale gevoel dat ik tijdens de marathon had maar niet op papier.Nee het is duidelijk, ik ben geen schrijver... Vanmorgen liep ik, zoals gewoonlijk op zondag, mijn duurloop(je), de duur wat aangepast omdat je lijf toch moet herstellen van een marathon (zeggen ze). Tijdens het lopen komen de prachtigste zinnen in mijn hoofd op om zo op dit blog te plaatsen, maar zodra ik thuis ben en ik staar naar dit scherm blijft het akelig leeg. Wat maakte deze marathon nu zo speciaal??Was het feit dat het de 10e was? Het feit dat ik met Jan lie...
Kit loopt ook [Kitty] | 9 oktober 2016
En daar zit ik dan...
Het is inmiddels ruim een week later, ik zit met mijn voeten omhoog en mijn ber-roze finisher-shirt op mijn bank en begin voor de zoveelste keer opnieuw aan deze blogpost. Ik krijg het speciale gevoel dat ik tijdens de marathon had maar niet op papier.
Nee het is duidelijk, ik ben geen schrijver...
Vanmorgen liep ik, zoals gewoonlijk op zondag, mijn duurloop(je), de duur wat aangepast omdat je lijf toch moet herstellen van een marathon (zeggen ze). Tijdens het lopen komen de prachtigste zinnen in mijn hoofd op om zo op dit blog te plaatsen, maar zodra ik thuis ben en ik staar naar dit scherm blijft het akelig leeg. Wat maakte deze marathon nu zo speciaal??
Was het feit dat het de 10e was? Het feit dat ik met Jan lie...
SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht. Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes, collega's, vrienden, bekenden, ...
SpartArie | 6 oktober 2016
Ik wandel door de nacht.
Eigenlijk is het meer strompelen want alle kracht is uit
mijn lijf verdwenen. Hardlopen lukt niet meer. Ik probeerde het een aantal keer
in de hoop weer enige snelheid en energie ergens vandaan te kunnen halen. Het
is op, over en ik besef dat ik het een beetje aan het opgeven ben. Het is
stikdonker en de route blijft maar omhoog gaan. Blaffende honden ergens in de
verte, krekels in de berm en duizenden sterren aan de hemel. Als ik de volgende
post maar haal, misschien dat ze daar wat yoghurt hebben. Met een beetje
honing. Misschien kan ik dat binnenhouden. Ik denk aan al die mensen die thuis
deze absurde wedstrijd volgen. Mijn geweldige clubgenoten van Ac-tion. Loopmaatjes,
collegas, vrienden, bekenden,&nbs...
Mud Sweat Trails | 4 oktober 2016
Er staat een rijtje afgetrainde mensen voor een pand aan de hoofdstraat van Leadville. Een straat zoals je die kent uit de Western films: stoffig ogend, houten Saloons, veel 4x4 auto's en de cowboy hoed die nog altijd in de mode is. Het pand met de rij is de Leadville100 race office. In de houten schommelstoel voor het pand op de stoep zit een local op leeftijd met een trucker cap en een klassieke pilotenbril. Het is Bill. Bill heeft een big smile: dit zijn dé dagen van het jaar! Hij is fan van ultra running, al tientallen jaren. En in het bijzonder fan van 'zijn' Leadville100, een klassieker die in 1983 voor het eerst werd georganiseerd. Hij heeft de race zelf nooit gel...