Onderweg Naar Leonidas | 5 oktober 2019
2019, So Far.
Oei, het is wel erg lang geleden sinds ik hier iets geschreven heb. Toch wil ik het bloggen niet opgeven, al was het maar om later mijn loopbelevenissen nog eens terug te lezen. Juist deze week las ik nog een stukje wat Theo de Jong in 2004 schreef op Ultraned over een nogal winderige editie van de Binnenmaas ultraloop. Zo gaaf om nog eens terug te lezen en al is het nog geen 2024, de tijd gaat wel door en we worden allemaal ouder, strammer en zeker niet knapper ;-).
Een terugblik dus op 2019, tot zover. Eigenlijk kan dit jaar als loopjaar niet meer stuk en dat komt doordat ik in staat was op 14 september weer eens een 100 km uit te lopen. Maar laat ik bij het begin beginnen. In december, net een week voordat ik tijden...
Rinus Running | 1 oktober 2019 | Geen categorie
De Dutch Coast Ultra Run 2020 gaat op Vrijdag 31 Januari 2020 om 21:00 uur van start in Den Helder. De inschrijving gaan we binnenkort bekend maken. https://www.dutchcoastultra.nl/ Advertenties
webzwerver | 25 september 2019 | lopen
Voor de zekerheid ga ik in het glazen wachthokje zitten. Op één trap en een paar meter na heb ik de trein die me naar Utrecht Centraal zou moeten brengen gemist. Op zich niet erg maar het is wat fris en ik heb geen zin om me overbodig af te laten koelen. Daar zit je dan met je goede gedrag. Korte broek, t-shirt, sandalen.. klaar voor een tochtje wat me door de provincie Utrecht zal gaan leiden.
Drie dagen lopen, onderweg alleen, 's avonds mogelijk wat aanspraak. Nauwelijks gespannen start ik uiteindelijk op de oude gracht om 09:21 met lopen. Al heb ik nooit deze kant op gelopen toch komt het eerste stuk me bekend voor van eerdere loopjes. Mooi langs de Kromme Rijn op weg naar Bunnik om de rivier verder te volgen naar Odij...
Binnenstebuiten [Jacolien1965] | 16 september 2019 | hardlopen, identiteit, persoonlijk
Men moet nog chaos in zich hebben om een dansende ster te kunnen baren. (Nietzsche) Het is misschien wel de chaos waar ik bang voor ben. Ik schreef hier al wel eens stukjes over discipline en mijn behoefte daaraan. Van … Lees verder →
Running Dorus | 15 september 2019
Zaterdag 14 september, het was weer tijd voor de Run van Winschoten. Een evenement waar ultralopers aan hun trekken komen maar waar ook loopgroepen en bedrijven naar uitkijken. Je hebt namelijk naast de 50 km en 100 km solo de 10 x 10 km estafette. Een leuk onderdeel waarbij je als loopgroep gezamenlijk een goede prestatie neer kunt zetten en kunt strijden tegen andere loopgroepen en bedrijven. Voor het derde achtereenvolgende jaar waren we van de partij als Loopgroep Nienoord.
Ongeveer na 300 meter vanaf start/finish hadden we onze 'basis' opgericht. Onze basis bestond uit een partytent, enkele campingstoelen en een koelbox. We hadden een mooie (dezelfde plek als vorig jaar) plek direct aan het parcours vanwaar we de lopers, maar vooral...
Tecnica Inferno 3.0 WS
run-waygirls {Erlinde} | 4 september 2019 | Geen categorie | Inferno | review
Review: Tecnica Inferno 3.0 WS Nu ik mij de afgelopen maanden weer wat vaker op de trails begeef is het tijd voor nieuwe schoenen. Of ik er dan nog niet genoeg heb? Natuurlijk niet! Ooit een vrouw ontmoet die vond dat ze wel voldoende schoenen in de kast had staan? Ooit een hardloper ontmoet die niet voor iedere denkbare ondergrond en weertype en ander paartje uit zijn tas toverde? Precies! Een mooie reden dus om de Tecnica Inferno 3.0 WS te testen. Voor mij is het de eerste keer dat ik mijzelf aan Tecnica's waag. Best bijzonder eigenlijk gezien het merk binnen de trail- en ultrawereld al jaren fanatiek gedragen wordt en ik eigenlijk veelal positieve verhalen hoor. Aan nieuwsgierigheid dus geen gebrek.... Let's check it out De Inferno 3.0 i...
Kwart Triathlon Hoekse Waard – een uitstapje
Run to Dream [Martine] | 2 september 2019 | Fiets info | Wedstrijden Kortere afstanden | hoekse waard triathlon
Als ik bij de grote boei ben waar ik omheen moet denk ik ‘ zo, kat in het bakkie, dat gaat lekker snel dat zwemmen’ . Maar als ik voor mij kijk en bijna heel het veld met oranje badmutsen … Continue reading →
webzwerver | 19 augustus 2019 | lopen
Na een belabberde 1.5 week ging het halverwege afgelopen week een stuk beter. Het keerpunt was waarschijnlijk die 2x3.7 km op 'tempo'. Alsof de spieren gedwongen werden om op te houden met zeuren. Klachten verdwenen met de dag als sneeuw voor de zon zodat ik zelfs op zondag een langere duurloop aandurfde.
Op de planning stond de nieuwe TreinTrail tussen Leiden en DenHaag. Route was reeds ingeladen maar 's ochtend bekroop me een gevoel van twijfel. Op de één of andere manier zag ik het niet zitten.
Toevallig viel m'n oog op een plaatje van het Kroller Moller museum, een eend drijvend in een plas water te midden van een bos. Een bos... Het regende op dat moment licht. Het idee maakte me direct vrolijk. Rustige ...
given to fly [Leonie van de Haak] | 18 augustus 2019
Bigfoot 200'Hey, do you know what to do when you're up on a mountain in a thunderstorm?!' vroeg een van de drie mannen die al een tijdje voor me liep, doorweekt van de regen en z'n gezicht duidelijk te zien door de alles verlichtende bliksem die elke 15 seconden ergens om ons heen insloeg. ‘Call your mom' was m'n welgemeende advies, al wist ik ook wel dat we geen bereik hadden daar op 3.000m hoogte bovenop Mount Margaret. Hij kon m'n sarcasme niet helemaal waarderen maar toch bood hij me een plekje aan achterin hun treintje en zo sjokten we steeds verder omhoog totdat we aan de andere kant van de berg weer mochten afdalen naar de verzorgingspost genaamd Norway Pass. En wat deed dit stuk van het parcours die naam eer aan: onderweg zage...
given to fly [Leonie van de Haak] | 17 augustus 2019
‘Hey, do you know what to do when you’re up on a mountain in a thunderstorm?!’ vroeg een van de drie mannen die al een tijdje voor me liep, doorweekt van de regen en z'n gezicht duidelijk te zien door de alles verlichtende bliksem die elke 15 seconden ergens om ons heen insloeg. 'Call your mom’ was m'n welgemeende advies, al wist ik ook wel dat we geen bereik hadden daar op 3.000m hoogte bovenop Mount Margaret. Hij kon m'n sarcasme niet helemaal waarderen maar toch bood hij me een plekje aan achterin hun treintje en zo sjokten we steeds verder omhoog totdat we aan de andere kant van de berg weer mochten afdalen naar de verzorgingspost genaamd Norway Pass. En wat deed dit stuk van het parcours die naam eer aan: onderw...
