Mud Sweat Trails | 22 mei 2016
Oef, dat liep maar net goed af. Dacht ik toen tenminste nog... Het is tijdens de Trail des Trappistes ergens in de vroege ochtend van zaterdag 21 mei, plaats van handeling een bos ergens ten zuiden van Florenville. Tijdens één van de (spaarzame) snelle afdalingen in de beginfase van de wedstrijd verstap ik me genadeloos. Niet zo vreemd als je de ingrediënten van dat moment erbij pakt. Schemerdonker in een bos, een niet vaak belopen pad wat eigenlijk bestaat uit een overgroeid geultje naar beneden toe en een (oud) bladerdek met daaronder, als een soort surprise verstopt, een scala aan stenen in allerlei maten. Een voetbalverleden met behoorlijk wat speling op beide enkels is dan ook niet echt bevorderlijk te noemen. Gelukkig z...
Mud Sweat Trails | 3 mei 2016
To Macerate: 'Weken , week maken , macereren , uitmergelen , uitteren (door vasten).'
De afgelopen twee winters liep ik enkele lange afstanden waarbij relatief veel lopers last hadden van een doorgaans weinig voorkomend voetprobleem: macerated feet (of trench feet). Macerated feet is mogelijk een Barkleyisme , maar waarschijnlijker een ultraïsme. Trench feet is een Europese term. Het refereert aan de voeten van de soldaten in de Eerste Wereldoorlog, die weken achtereen in de vaak half ondergelopen loopgraven (trench) stonden. Die voeten zetten na enige tijd een soort rottingsproces in.
Niet alleen in een loopgraaf riskeer je dit soort ellende. Macerated feet kunnen je feestje ook bederven al...
Mud Sweat Trails | 18 april 2016
Ik heb er veel schik in als Peter Swager zijn pak Zware Van Nelle uit zijn rugzak tovert en liefdevol een conisch gevormd shagje rolt. Zijn roltechniek heeft iets van die van een pretsigarettendraaier.
Nog meer schik heb ik als de vlam in het shagje gaat en omstanders op de controlepost in Eys onthutst reageren: 'Roken? Dat doet een hardloper toch niet?' Op Peters gezicht een brede grijns, zijn punt is weer gemaakt.
Eys is een begrip voor de lopers van Limburgs Zwaarste. Voor de zestig en tachtig kilometer lopers is het een fourageerplek bovenaan de laatste stevige klim van de wedstrijd. Voor de lopers die hun zinnen hebben gezet op de 100 km is het een plek die druipt van sadisme. Na 70 kilometers lopen dwingt het de vermoeide geest tot ee...
Mud Sweat Trails | 11 maart 2016
2015
Na het uitlopen van de Trans Grancanaria Advanced race in maart 2015 was ik zeer enthousiast over dit evenement. Goed georganiseerd, een prachtig parcours, lees: vooral niet te makkelijk, en formidabele vergezichten.
Ik nam me voor om hier in 2016 te starten bij de hoofdafstand, 125 kilometer. Vorig jaar schreef ik al dat de hier gehanteerde limieten ruimte bieden voor een grote groep sporters. Dat gaf me de overtuiging dat er hier mogelijkheden voor mij lagen.
De laatste 25 tot 30 kilometers heeft men t.o.v. 2015 voor een andere route gekozen. De helse afdaling bij Arteara heeft die nacht voor een spitsuur gezorgd bij het plaatselijke ziekenhuis. Dit jaar koos men daarom voor een meer horizontale versie door iedereen de laatste 14 km ...
Mud Sweat Trails | 8 maart 2016
Tegen je beperkingen aanlopen is leerzaam. Het zet alles weer even op zijn plek.
In de auto bij loopmaat Robin terug naar huis bespreken we wat er allemaal misging met onze Legends Trail. Omdat we elkaar vrij snel na de start op vrijdagavond al kwijt raken, gaat het plan om samen 'iets langs' te doen in het begin van de race al de mist in. Plannen B en C hebben wat tijd en energie nodig om vorm te krijgen, maar pakken uiteindelijk bevredigend uit.
Ik sluit me in de loop van de race aan bij verschillende gelegenheidscoalities. Allemaal goede lopers met redelijk wat ervaring en grote ambities. Uiteindelijk halen zowel Robin als ik los van elkaar de finish binnen de tijdslimiet van 62,5 uur.
Van de 47 starters zullen er uiteindelijk slechts 15...
Mud Sweat Trails | 29 februari 2016
Het is tapertijd, begreep ik van medelopers van de Legendstrail , volgend weekend. Een mooi excuus om het rustig aan te mogen doen in de Aymon trail, een pittig trailtje van 30 km in de Franse Ardennen, in het gebied waar de Semois in de Maas vloeit.
Ondanks mijn trage voortgang ben ik aan de finishlijn redelijk uitgeteld. Ook vriend en loopmaat Philippe is helemaal bleek weggetrokken, bij terugkomst in het start en finishdorp Bogny. De kilometers, maar vooral een groot aantal hoogtemeters, hebben een slopende uitwerking op ons gestel.
De 'Aymon' is een mooie sympathieke trail waarbij alles goed geregeld is. Op de ravito halverwege hangt met kettingen aan een driepoot een grote kookpot met soep boven een walmend...
Mud Sweat Trails | 30 november 2015
Tot voor kort was New Balance één van de grotere merken die zich in de Europese landen nog niet echt liet gelden op de Trails. In de States ligt dat anders, Anton Kupricka is al jaren hun Trail ambassadeur en het merk is hoofdsponsor van races als de legendarische Leadville 100 in de Rocky Mountains. Is de tijd rijp om ook de stap te maken naar de Europese paadjes..?
De collectie Trailschoenen van New Balance is inmiddels aardig doorontwikkeld met een model of 12 (M+V) in het assortiment. Met de variatie van een stevig model, de New Balance 610v4 (320 gram, 12mm drop) tot aan de lichte Fresh Foam 980 Trail (228 gram, 4mm drop). De New Balance 910v2 (306 gram, 8mm drop) valt daar qua specs tussenin. De 910V2 zou op basis van zijn s...
Speck & Limone
Dutch Road Runners | 20 oktober 2015 | Nederland, Rotterdam
Limone Sul Garda is de Italiaanse versie van het Zeelandse Domburg. Zo'n plek waar je onbewust in het Duits wordt aangesproken. In Zeeland is dat irritant, in Italië is het vooral handig. Op het terras bestel je een Weissbier (Alkoholfrei), de hoteleigenaar vraagt of je Rührei wilt bij je ontbijt, bij de pizzeria is de menukaart tweetalig en bij de Speckstube bestel je een Brötchen mit Speck und Mozzarella. En dat in een setting met mooie bergen, een enorm meer, palmbomen, cactussen, olijf- en (uiteraard) citroenbomen.
De bergen rondom het Gardameer zijn niet heel hoog, maar wel enorm ruig. Net als het weer in de dagen voor de Limone Extreme Skyrace. Zo ruig dat zowel de route van de Vertical en de Skyrace worden aangepast. D...
Mud Sweat Trails | 15 september 2015
In onze sport kan je nog zo veel plannen maken, als het uur U is aangebroken moeten alle puzzelstukjes op de juiste plek vallen. Zoals er zijn je conditie, je spullen, het weer, je state-of-mind, noem het maar op. Er is altijd sprake van wat ik noem, de X-faktor. En nee, die heeft niets te maken met dat wanstaltige tv-programma. De X-faktor is iets onbenoembaars. Het kan een gevoel zijn dat je meedraagt. Of een omstandigheid waarmee je geen rekening kon houden. Het kan geluk zijn. Of gewoon domme pech.
De Infernal des Vosges is een groots georganiseerd trailrunfestijn met voor ieder wat wils. Afstanden van 30, 72 en 160 km. Daarnaast komen er enkele duizenden mensen af op de zg. Mudruns. Een soort apekooien in de modder. Niet mijn pakkie an...
Mud Sweat Trails | 30 maart 2015
Met: Jordy Ariens, Jonathan Koutstaal, Peter de Krijger, Renske Vermeulen en Ernst Jan Vermeulen, featuring Han Savelkoel (on camera).
Wedstrijdjes lopen is aardig. Zeker als het langdurende wedstrijdjes zijn. Nog aardiger is chronische loperij zonder rugnummer, ontdek ik steeds meer.
Midden in de nacht dalen we af door een vochtige beekbedding in een desolaat bos diep in de Ardennen. Jonathan, Jordy, Peter en ik. Enkele uren achter ons lopen Renske en Ernst Jan. In de lichtbundel van mijn lamp zie ik vooral stenen en water. Ik schrik me een ongeluk als ik vlak voor me naast het pad iemand zie staan. Na een halve seconde realiseer ik me dat de gedaante geen hallucinatie is maar Han, die ons filmt. Hoe hij hier in dit duistere bos is beland...
